شعر:

هله ای شیخ   راستین هله                                  منم امروز مست و خوشدله

  منم امروز درکنار تو                                      ز دل و جان و کفر و دین یله

 شده امروز در  ضمیر من                                   همه جز نقش دوست باطله

 نظری دوست چون به جان افکند                            دولتی زان شدست حاصله

به رکاب تو نیست یاران را                                    به جز ابراز عشق مشغله

 به وفای تو این منم محتاج                                       ز جفای توکی کنم گله       

 رسد امشب به گوش این آواز                                ز فقیران به شور  و هلهله

                                    هله ای شیخ راستین هله

                                  منم امروز مست و خوشدله

   به ره دوست ترک جان گفتیم                            ترک یاران و خانمان گفتیم

   دل و دین را به خاکیان دادیم                            الوداعی به جسم و جان گفتیم

  بیخود از خویش  و فارغ از اغیار                        عزم اقلیم لا مکان گفتیم

   صد بلا لاجرم چو در ره بود                             مرحبایی به راهبان گفتیم

  تا حقیقت ز جهل یک دم بود                              طی آن را به سالیان گفتیم

   زان طریقی که میزند آتش                              سخن از دوست آنچنان گفتیم

یاد باد آنکه سر خوش از رخ تو                           من وجمعی ز دوستان گفتیم

                                      هله ای شیخ راستین هله

                                     منم امروز مست و خوشدله

                                               *****

                                                                           س.گ

حالا که این شعر رو خوندین، دو آهنگ زیبا هم بهتون هدیه میدم

دانلود تصنیف زیبای باد بهاری (داریوش رفیعی )  دانلـــود

                           تصنیف خواب و خیال از داریوش رفیعی    دانلـــود  

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

باز دارم به سر اندیشه وسودای تو دوست

باز دارم هوس روی دل آرای تو دوست

باز پیرانه سر آغاز جوانی کردم

کند این عشق مرا یکسره رسوای تو دوست

توبه کردم که دگر در پی خوبان نروم

توبه بشکست مرا نرگس شهلای تو دوست

مسجدم نیست دگر جای عبادات و نماز

شده محراب من ابروی کمان سای تو دوست

الف قامت من لام شد از درد فراق

الفش لام نگردد قد وبالای تو دوست

دوستان منعع کنندم که مرو با وی و  من

هر دو گوشم پر از الحان خوش آوای تو دوست

یا بمیرم زجفا یا دهیم جان به وفا

چشم دارم به قضا تا چه بود رای  تو دوست                 ۲۰/۱۲/۱۳۸۶

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چون هزاران سایه باشد در گذر
طرفت العینی تو در سایه نگر
بعد از آن در جستجوی نور باش
نور شو از سایه ها مهجور باش
مغز را دریاب فارغ شو ز پوست
سایه ای دیدی اگر نوری بر اوست
سایه معلول است و نورش علت است
آن یکی را قلت این را کثرت است
چون شوی تو نور ربانیستی
هر کجا هستی و اصلا نیستی
سایه ها آنگاه گرداگرد تو
تو همه نوری و آنها گرد تو
بعد از آن از لامکان هم بگذری
هرچه باشد پرده یکجا می دری
تو شوی او او شود تو اینت بس
من چه گویم بیش از این ناگفته کس                          ۲۲/ ۱۲/ ۱۳۸۶

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سرم را تا نهم بر پای آن گل

نشانم ده خدایا جای آن گل

که دارد روی بزم آرای او را

که دارد نرگس شهلای آن گل

اگر دیدند یاران من ندیدم

مثال قد و چون بالای آن گل

میان گلشنی با ساقی و می

چه خوش تر باشد از آوای آن گل

چه خوش باشد نفس در شوق وصلش

چه خوشتر مرگ اندر پای آن گل

خدایا شور و حالم را از او کن

بیاور جای آن غمهای آن گل                                     ۲۵/۱۲ ۱۳۸۶

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خاتون فلک به عشق زنجیرم کرد

ایام فراق از جهان سیرم کرد

ده روز نشد حیات من واتش عشق

یکباره چو شصت سالگان پیرم کرد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آن مه که به حسن روی خود می نازد

بر عاشق بینوا چه خوش می تازد

گو تکیه مکن به این و آن کاندر گور

مورت به حساب کار می پردازد

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در کار زمانه عقل در می ماند

می گردد و خلق را می گرداند

بد عهدی روز گار و دل بستن تو

این هر دو مرا چه سخت می گریاند

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در بازی دهر بی کمالان بردند

تاریکدلان و بد سگالان بردند

سودایی معرفت به سودی نرسید

انگور رسیده را شغالان بردند

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آنان که ز جهل بوده اندی سرشار

گشتند ز لذت جهان برخوردار

ای عالم دهر پس تو منشین بیکار

خر باش و از این میانه چیزی بردار

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

گوییم رموز زندگی را با تو

فریاد مکش سکوت کن تند مرو

خر باش مبین مفهم چیزی مشنو

کینجا پنج است حاصل دو با دو

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در خانه اگر نشسته ای یا برزن

وندر برهوت میروی یا گلشن

پرورده عشق باش و سرباز رهش

دل از دو جهان و خیر و شرش برکن

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

گر پادشهی و گر گدایی ای مرد

این هر دو نداردت بقایی ای مرد

واندم که زمین دهان به روی تو گشود

چندان که دمی زنی نپایی ای مرد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 شهریست شلوغ و جمله در آمد و رفت

دلها همه پر زخون و جانها در تفت

من می گویم که شاد باشید ای خلق

چندان نبود فرق میان شش و هفت

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

می خندی و میزنی دو صد بانگ سرور

من نیز ز شادی تو هستم مسرور

ما در تب وصل هم در آتش واندور

موران به امید هر دومان اندر گور

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در گلشن اگر نشسته ای یا برهوت

روزی نه چنان دور روی در تابوت

گل بوی و غزل بگوی و آواز بخوان

کانجا همه سر به سر سکوت است و سکوت

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ